En toen zij na 3 maanden weer terugkwam was er iets in haar veranderd. Ik luisterde naar haar verhalen. Leefde mee met het kloppende hart van Rebecca voor de nood in Malawi. Zij had daar contacten gelegd die niet voorbij gingen maar bleven bestaan. En langzaam groeide er een verlangen bij haar om meer te doen dan alleen verhalen vertellen en contacten onderhouden. Er groeide een zaadje voor een Stichting.
En terwijl zij haar eigen zaadje water gaf besproeide zij ook mij met haar liefde voor Malawi en de mensen die daar wonen. Vorig jaar hebben wij de projecten van Stichting Rivka bezocht. En oh wat is dat waardevol. En wat wordt daar veel werk verzet. Ik begrijp haar liefde voor dit land en de mensen nu nog veel beter. Wat een impact heeft armoede op mensen en wat is het waardevol om te ervaren dat je er toe doet. Dat je gezien wordt door God en mensen. En dat er mogelijkheden en kansen ontstaan voor de toekomst.
En natuurlijk wil ik daar ook deel van zijn, Gods liefde doorgeven, hier mijn tijd aan besteden en meedenken.
Een klein beetje verschil maken, druppels op gloeiende platen, maar voor de levens van de mensen die deelnemen aan de projecten levensveranderd en van enorm grote waarde.
Liefs, Marga
